Edukacja dla Pokoju

Rozbudowa Instytutu Rolnictwa i Weterynarii w Mazar-i Szarif

Wspieranie zrównoważonego rozwoju w Afganistanie przez rozwój edukacji zawodowej i rolnictwa (Rozbudowa Instytutu Rolnictwa w Mazar-i Szarif). Stowarzyszenie Edukacja dla Pokoju

Wiosną 2012 roku rozpoczęliśmy realizację w Mazar-i Szarif na północy Afganistanu naszego kolejnego projektu: "Wspieranie zrównoważonego rozwoju w Afganistanie przez rozwój edukacji zawodowej i rolnictwa (Rozbudowa Instytutu Rolnictwa w Mazar-i Szarif)". Projekt otrzymał dofinansowanie ze środków MSZ RP w ramach konkursu Polska pomoc rozwojowa 2012 (nr wniosku 152/2012/PPR2012).

Niestety, na samym początku realizacji projektu okazało się, że władze Instytutu Rolnictwa (IRiW) w Mazar-i Szarif nie dopełniły wszystkich wymogów dotyczących uregulowania własności działki, na której miał być realizowany nasz projekt i w rezultacie realizacja projektu została wstrzymana.

Projekt zakładał rozbudowę budynku Instytutu Rolnictwa i Weterynarii (IRiW) w Mazar-i Szarif o II kondygnację, zakup sprzętu rolniczego i wyposażenia dydaktycznego dla Instytutu oraz stworzenie połączenia autobusowego umożliwiającego studentom i wykładowcom dojazd do miejsca praktyk zawodowych: edukacyjnego gospodarstwa rolnego oddalonego od miasta o ok. 25km. Celem projektu było podniesienie poziomu wykształcenia i kwalifikacji zawodowych w zakresie rolnictwa kobiet i mężczyzn - studentów oraz pracowników naukowych IRiW. Działania te miały przyczynić się do redukcji ubóstwa i poprawy stanu zdrowia ludności prowincji i północnego Afganistanu, a także do lepszego gospodarowania zasobami wodnymi na potrzeby rolnictwa i lepszego radzenia sobie w sytuacjach kryzysowych (np. susza).

Dotychczasowy jednokondygnacyjny budynek Instytutu, którego projekt został opracowany przez EdP miał zostać powiększony o drugą kondygnację, dzięki czemu miała podwoić się liczba studentów. W planach było zakupienie dwów minibusów, którymi studenci mieli być dowożeni na praktyki do oddalonego o ok. 25 km edukacyjnego gospodarstwa rolnego, co miało pozwoli na zwiększenie liczbę zajęć praktycznych i zastosowanie zdobytej wiedzę w warunkach doświadczalnych.

Do niedawna typowo męska szkoła zawodowa kształcąca w zakresie naprawy urządzeń rolniczych zaczęła zmieniać swój profil: rośnie odsetek kobiet w niej pracujących (obecnie 4 kobiety i 23 mężczyzn) i pojawiły się studentki. Dzięki realizacji projektu pożądany społecznie proces awansu społecznego i zawodowego kobiet będzie mógłby zachodzić na większą skalę.

Afganistan importuje żywność, uzależniony jest od dostaw gł. z Pakistanu, Indii i Kazachstanu. W 2010 katastrofalne powodzie w Pakistanie wstrzymały idący przez ten kraj eksport 50 000 ton żywności do Afganistanu, co spowodowało wzrost cen produktów spożywczych. W 2010 roku Afganistan kupił od Indii 250 000 ton pszenicy. Z drugiej strony 70% ludności Afganistanu to ludność wiejska, a poziom rozwoju i mechanizacji rolnictwa jest niewielki. Kluczem do poprawy sytuacji żywnościowej kraju jest wzrost produktywności afgańskiej wsi. Można to osiągnąć jedynie przez edukacji rolników i inwestowanie w szkolnictwo wyższe zawodowe. Poprawa warunków kształcenia w IRiW miała zwiększyć liczbę fachowców z dziedziny rolnictwa i weterynarii, a w konsekwencji zwiększyć produktywność gospodarstw rolnych prowincjach północnych. Zmniejszyłoby to uzależnienie od importu żywności. Kolejnym rezultatem projektu byłaby redukcja skutków susz przez odpowiednie kształtowanie struktury upraw, hodowli i efektywniejsze gospodarowanie wodą, co ograniczyłoby występowanie niedoboru żywności w prowincji.

Musimy pamiętać, że Afganistan jest jednym z najbiedniejszych i najsłabiej rozwiniętych krajów świata. Od inwazji radzieckiej w 1979r., kraj doświadczył wielu konfliktów trwających ponad trzy dekady. W zniszczonym kraju nie odbudowano infrastruktury niezbędnej do funkcjonowania społeczeństwa i państwa. Według Human Development Report opublikowanego przez ONZ w 2011 r. wskaźnik rozwoju społecznego (HDI) dla Afganistanu wynosi 0,398, co plasuje ten kraj na 172. miejscu na 187 państw. Według danych rządowych 42% Afgańczyków żyje poniżej krajowego progu ubóstwa. Kolejne 20% żyje tuż nad tym progiem. Rolnictwo jest głównym źródłem dochodu dla gospodarki Afganistanu. Pomimo faktu, że tylko 12% obszaru Afganistanu nadaje się do uprawy, a mniej niż 6% jest obecnie uprawianych, ponad 80% populacji Afganistanu jest zaangażowanych w rolnictwo, pasterstwo lub obie te dziedziny. Rolnictwo jest tradycyjnie głównym zajęciem dla dużej części społeczeństwa, ale sektor ten ucierpiał w wyniku kolejnych wojen i konfliktów, katastrof naturalnych i niskich nakładów na inwestycje. Dla wielu ludzi żyjących z rolnictwa jest to jedyne źródło utrzymania. Na terenach wiejskich żyje 70% populacji Afganistanu. Około 45% ludności wiejskiej jest uboga, w porównaniu do 27% ludności miejskiej. Dzieci poniżej 5 roku życia są najbardziej podatną na różnego typu zagrożenia grupą społeczeństwa (śmiertelność dzieci do 5 roku życia wynosi 199 na 1000 żywych urodzeń). 50% z nich cierpi na chroniczne niedożywienie. Według ONZ prawie 70% Afgańczyków nie ma zagwarantowanego stałego dostępu do żywności, a wysokie ceny popchnęły kolejne miliony w grupę wysokiego ryzyka. Zbiory pszenicy z 2011 roku są szacowane na 3,26 milionów ton, dużo mniej niż w ciągu ostatnich dwóch lat. Dodatkowo, ceny pszenicy stale rosną od połowy 2010r. Dostęp do żywności jest w miarę zagwarantowany, wciąż jednak istnieją obawy co do terenów objętych suszą na północy, północnym-wschodzie i zachodzie kraju. Wspieranie rozwoju rolnictwa w Afganistanie pozostaje priorytetem.

Region wokół miasta Mazar-i Szarif jest najbardziej żyznym regionem Afganistanu, nawadnianym przez rzekę Balch. Uprawia się tu głównie bawełnę, zboża i owoce. Lokalna gospodarka oparta jest w głównej mierze na rolnictwie, handlu oraz produkcji karakułów. Mimo, że rolnictwo odgrywa tak ważną rolę w życiu społeczeństwa prowincji Balch, wciąż brakuje tam wystarczającej liczby specjalistów w dziedzinie fachowej uprawy roślin i hodowli zwierząt. Aby wykorzystać potencjał gospodarczy i rolniczy prowincji Balch oraz prowincji sąsiednich należy wesprzeć edukację w zakresie rolnictwa i kształcenie specjalistów-rolników.

Instytut Rolnictwa i Weterynarii w Mazar-i Szarif powstał w 1977 roku jako Wyższa Zawodowa Szkoła Rolnicza. Jest to jedyna uczelnia w północno-wschodnim Afganistanie, która zajmuje się szkoleniem studentów w dziedzinie rolnictwa i weterynarii. Do szkoły zgłaszają się kandydaci i kandydatki ze wszystkich 14 powiatów prowincji Balch, a także z sąsiednich prowincji. Ze względu na brak pomieszczeń, dyrekcja nie jest w stanie przyjąć wszystkich studentów chcących kształcić się w Instytucie. Rozbudowa Instytutu pozostaje więc priorytetem, ale wymagana jest właściwa kooperacja ze strony władz uczelni i zadbanie o uregulowanie podstawowych spraw prawno-własnościowych.

 

Wcześniejszy projekt w Mazar-i Szarif