Edukacja dla Pokoju

Centrum komputerowe dla Kalaszy

Zdaniem Kalaszów, wykształcenie jest kluczem do poprawy ich sytuacji materialnej. Istotnym elementem tego wykształcenia jest znajomość języka angielskiego oraz umiejętność obsługi komputerów, dzięki czemu Kalaszowie będą mogli skutecznie konkurować na rynku pracy i wspierać własną kulturę. Stowarzyszenie Edukacja dla Pokoju

Stworzenie centrum komputerowego dla Kalaszy w Hindukuszu

Dla fascynującego i ginącego plemienia Kalaszy, których tradycja liczy sobie 3-4 tysiące lat, a którzy zamieszkują odległe i trudno dostępne doliny gór Hindukuszu na pograniczu pakistańsko-afgańskim, Edukacja dla Pokoju stworzyła w 2009 roku centrum komputerowe, a w 2010 r. wybudowała dla centrum komputerowego osobny budynek.

Centrum komputerowe dla Kalaszy powstało w 2009 roku.W okresie sierpnień-wrzesień 2009 Edukacja dla Pokoju zakupiła nowe komputery, drukarę laserową, cyfrowy aparat fotograficzny do dokumentacji i inny sprzęd elektroniczny na potrzeby stworzonego przez nas centrum komputerowego we wsi Krakal, Dolina Mumuret (Bumburet), Okręg Czitral w Pakistanie. Są to pierwsze komputery, jakie posiadają Kalasze.

Edukacja dla Pokoju zapewniła także prąd elektryczny do komputerów dzięki zainstalowanym bateriom słonecznym i systemowi zasilania UPS. W Dolinach Kalaszy do tej pory brak energii elektrycznej, a jedyna dostępna energia elektryczna pochodzi z małej hydroelektrowni, która dostarcza prąd o napięciu 50-80 Volt.

Z naszych środków zostały wybudowane także proste meble na potrzeby sali komputerowej oraz położone okablowanie.
Projekt był realizowany przy czynnym udziale społeczności lokalnej Kalaszów.

Nasz projekt pomocowy powstał na prośbę samych przedstawicieli Kalaszy, którzy wskazują, że bez podniesienia poziomu ich wykształcenia, ulegać będą presji cywilizacyjnej ze strony ludności muzułmańskiej, a w rezultacie ich starożytna kultura wyginie bezpowrotnie. Bez wykształcenia nie są oni w stanie podejmować konkurencji na rynku pracy. Zdaniem Kalaszy, wykształcenie jest kluczem do poprawy ich sytuacji materialnej. Istotnym elementem tego wykształcenia jest znajomość języka angielskiego oraz umiejętność obsługi komputerów, dzięki czemu Kalasze będą mogli skutecznie konkurować na rynku pracy i wspierać własną kulturę.

W okresie listopad-grudzień 2009 odbywały się szkolenia nauczycieli Kalaszy w zakresie obsługi komputerów, Kursy były prowadzone przez informatyka z Uniwersytetu w Czitralu (Pakistan) zatrudnionego przez Edukację dla Pokoju. Dzięki nabytym kwalifikacjom kursy komputerowe dla młodzieży Kalaszy prowadzone są obecnie przez samych Kalaszy w ich własnym języku.

Nowy budynek dla centrum komputerowego dla Kalaszy w Hindukuszu

Centrum komputerowe mieściło się w pomieszczeniach prywatnego domu udostępnionych w tym celu przez jedną z rodzin w miejscowości Mumuret (Bumboret).
W marcu 2010 roku Edukacja dla Pokoju rozpoczęła budowę osobnego budynku, który byłby siedzibą centrum komputerowego.
Siedziba centrum komputerowego została wybudowana przez samych Kalaszy, a w całości została sfinansowana przez Edukację dla Pokoju. Materiały dostępne lokalnie zostały pozyskane przez Kalaszy nieodpłatnie: kamienie na budulec, piasek do zaprawy cementowej itp. Prace budowlane były także wykonywane przez społeczność lokalną nieodpłatnie – był to ich wkład własny w projekcie. Natomiast finansowanie ze strony Edukacji dla Pokoju obejmowało zakup materiałów niedostępnych lokalnie, w tym cement, drewno, szkło (okna), okablowanie itp. Edukacja dla Pokoju opłaciła także prace ciesielskie, które wymagały zatrudnienia cieśli spoza doliny Kalaszy.

Dzięki tym rozwiązaniom koszt budowy okazał się niezwykle niski, natomiast sam projekt przyczynił się do aktywizacji społeczności Kalaszy, którzy społecznie pracowali na rzecz własnego centrum komputerowego.
Prace budowlane zostały zakończone pod koniec listopada 2010 roku. Wówczas też został tam przeniesiony sprzęt komputerowy z dotychczasowej siedziby i rozpoczęły się kursy komputerowe. W okresie zimowym kursy mogą się odbywać w ograniczonym zakresie z uwagi na zasilanie bateriami słonecznymi. W tym regionie w okresie zimowym pokrywa chmur jest bardzo gęsta, regularnie pada śnieg, a słońce jest niewidoczne tygodniami, co powoduje, że światło dzienne jest bardzo słabe, a ładowanie baterii wystarcza na ok. 1 godzinę pracy. Wiosną sytuacja ulega zmianie: wówczas nasłonecznienie sięga niekiedy 12 godzin na dobę, co umożliwia prowadzenie kursów przez ok. 4 godziny dziennie. Na razie innej możliwości zasilania nie ma.

 

Więcej o kalaszach Galeria