Edukacja dla Pokoju

Burkina Faso

W Burkina Faso szacowana średnia długość życia wynosi poniżej 50 lat. Jest to jedna z najniższych na świecie średnich długości życia. Mężczyźni żyją średnio 42 lata, a kobiety 45 lat. Mediana wieku mieszkańców wynosi poniżej 17 lat. Stowarzyszenie Edukacja dla Pokoju

WPROWADZENIE

Burkina Faso to zachodnioafrykański, niemal 15 milionowy kraj położony w strefie Sahelu, bez dostępu do morza, z klimatem podrównikowym, suchym na północy i wilgotnym na południu, z wyraźnymi porami: suchą i deszczową, z rzekami w większości okresowymi. W krajobrazie dominują sawanny. Wody śródlądowe stanowią zaledwie 1% powierzchni całkowitej kraju. Burkina Faso podzielona jest administracyjnie na 13 regionów i 45 prowincji. Stolicą kraju jest Wagadugu (Ouagadougou).

Największe zamieszkujące tu ludy to Mossi, Fulanie i Lobi. Dominującą religią w Burkina Faso jest islam (61%), a inne grupy religijne to: katolicy (19%), animiści (15%), protestanci różnych wyznań (4%). Politycznie, od 1991 roku Burkina Faso jest krajem względnie stabilnym. Od 1987 roku krajem rządzi prezydent Blaise Compaoré wybierany na kolejne, 5 letnie kadencje. Ostatnie wybory odbyły się 21 listopada 2010 roku. Burkina Faso jest członkiem Zachodnioafrykańskiej Unii Walutowej posiadającej wspólną walutę frank CFA. Językiem urzędowym jest język francuski.

 

Burkina Faso - Edukacja dla Pokoju

Jeden z najbiedniejszych krajów na świecie

Ta była kolonia francuska jest jednym z najbiedniejszych krajów na świecie, gdzie 46% mieszkańców żyje poniżej granicy ubóstwa. Szacowana przez Bank Światowy średnia długość życia noworodka zgodnie z aktualnymi wzorcami umieralności wynosi 53 lata. Zarówno wskaźniki ekonomiczne (PKB) jak i wskaźniki rozwoju społecznego (HDI) plasują Burkina Faso wśród kilkunastu najsłabszych państw świata. Przeciętnie, mieszkaniec tego kraju zarabia rocznie równowartość 510 USD. Burkina Faso według statystyk Banku Światowego w 2009 roku zajmowało 146 miejsce na 162 badane kraje pod względem PKB na mieszkańca liczonego według parytetu siły nabywczej. W tegorocznym (2010) Raporcie o Rozwoju Społecznym opublikowanym przez UNDP Burkina Faso, zajmuje 161 miejsce na 169 badanych krajów. Jak wynika z tego raportu, mogłoby ono wzrosnąć, aż o 40 miejsc gdyby wyeliminować lukę dzielącą ludzi wyedukowanych i tych bez żadnego wykształcenia. Średnia różnica w indeksie HDI pomiędzy gospodarstwami domowymi, których członkowie posiadają wykształcenia i tymi bez edukacji wynosi 90% i jest największa na świecie.

Niemal połowa mieszkańców żyje w rodzinach gdzie nikt z domowników nie posiada nawet podstawowego wykształcenia, a więcej niż dwóch na trzech z nich nie potrafi czytać.

Raport OECD z 2008 roku podaje 4 główne przyczyny słabości gospodarczej (obok problemu edukacji), którymi są: mało zróżnicowane rolnictwo, niewystarczająca sieć drogowa i ograniczone zasoby energii oraz fakt, że jest to kraj śródlądowy. Położenie geograficzne implikuje wysokie koszty transportu towarów i obniża konkurencyjność gospodarki jako całości.

Burkina Faso zostało zaliczone w raporcie HDR (2010 r.) do grona 25 krajów, które dokonały największego postępu w rozwoju społecznym w przeciągu ostatnich 20 lat. Dostęp obywateli do szkolnictwa podstawowego wzrósł z 44% w 1999 do 67% w roku 2007. Procent analfabetów spadł z 86% w 1991 roku do 71% w 2007 roku. Pomimo dużego przyrostu naturalnego (stopa przyrostu naturalnego: 3,109%), liczba ludzi żyjących poniżej granicy ubóstwa (za mniej niż 1,25 USD dziennie) spadła w latach 1994-2003 o 14 punktów procentowych do 54%, a wartość HDI w przeciągu ostatnich 20 lat wzrosła ponad dwa razy, a w przeciągu ostatnich 5 lat o ponad 7% (z 0,285 w 2005 r. do 0,305 w 2010 r.). Kraj ten jest więc pozytywnym przykładem na to, że stabilizacja makroekonomiczna i polityczna w połączeniu z działaniami pomocowymi mogą przynieść realne, widoczne i mierzalne pozytywne rezultaty. Jednak pomimo pewnej poprawy, wymagane są wzmożone działania w zakresie pomocy rozwojowej.

Miejscowość Pobe Mengao w której Edukacja Dla Pokoju zrealizowała projekt, znajduje się w Regionie Sahel w prowincji Soum, w północno-zachodniej części Burkina Faso. Jest to jedna z najbiedniejszych i najmniej dofinansowanych regionów kraju. Gmina oddalona jest od stolicy Ouagadougou około 200km oraz około 30 km od stolicy prowincji - Djibo.

Gmina Pobe

Miejscowość Pobe – Mengao zamieszkuje około 5823 osób. Natomiast Gmina Pobe Mengao to 15 wiosek zamieszkanych przez 24 052 osób, w tym 14 232 dzieci w wieku szkolnym. Zaledwie 4744 spośród nich uczęszcza do szkoły. (Według danych z grudnia 2010 roku, udostępnionych EdP przez lokalnego partnera w Burkina Faso). Przez miejscowość przebiega droga R 22 prowadząca z Ouahigouya do Djibo.

Poważnym problemem jest sytuacja zdrowotna i dostęp do pomocy lekarskiej. Niestety w Pobe Mengao a także okolicznych wioskach dostęp do pomocy medycznej jest bardzo ograniczony. Funkcjonują tzw. dyspansery inaczej mówiąc punkty medyczne, które obejmują obszar średnio 25 km. Na miejscu przyjmują pielęgniarki, zazwyczaj jest jedna czasami dwie. Lekarz dojeżdża do punktu medycznego zwykle raz w tygodniu. Najbliższy stały szpital znajduje się w Djibo. Do najczęstszych chorób należą: polio, malaria, choroby układu pokarmowego z biegunkami, pasożyty, meningokoki i inne choroby układu oddechowego, panari, wścieklizna.
W gminie Pobe Mengao nie ma elektryczności. Mieszkańcy korzystają z zasilania akumulatorowego, lub paneli słonecznych.